به همین گونه شعر هایم را می نویسم

مدادم را دستم می گیرم

و می نویسم باران٬

دیگر پروانه و باد خود می دانند پاییز است یا بهار

من تنها گاه گاهی خورشیدی از گوشه ی چشمم به جانب شان می فرستم

و اگر توفانی برخیزد و آب ها و برگ ها ی سیاه را با خود ببرید ٬با من نیست

همان گونه که اکنون گل سرخی بر یقه ی پیراهنتان روییده است

(شمس لنگرودی)

خداوندا به خاطر اینکه به من اجازه دادی با تو سخن بگویم و آرزوهایم را در میان

بگذارم ٬سپاسگذارم.

خداوندا! به خاطر آرامش درونم سپاست می گویم.

خداوندا! به خاطر سلامتی ام سپاست می گویم.

ای مهربان ترین مهربانان! تو را سپاس به خاطر اینکه  میتوانم از عمق جان گریه کنم٬این که

می توانم از ته دل بخندم.

خدایا!از اینکه در پیچ و خم زندگی مراقبم هستی ٬تو را سپاسگذارم.

از این که در اوج بحران ها هوای مرا داری٬دوستت دارم.

از این که دوباره به آغوش بچه ها برگشتم٬سپاسگذارم.

باران می بارد

با این دو نفره بودن هوا...!

من تنها !

تو تنها !

(میلاد تهرانی)

دارم در ذهنم ـ شلوغ ترین مکان دنیا! حتی شلوغ تر از نیویورک و تهران و...ـ

یک آرمان شهر خوش رنگ ترسیم می کنم .همه چیزش شبیه شهرهای خودمان

 است به جز آلودگی صوتی و محیطی اش٬ به جز آدم های چند هزار چهره اش٬و

به جز دوستی هایی که فقط نامشان دوستی است.

دارم آرمان شهرم را ترسیم می کنم٬جایی که فقط و فقط متعلق به خودم است

 و اگرـ...اگرـدلم بخواهد افرادی را که دوست دارم به آن راه می دهم.دوستی های ساخته

 شهر ذهنم خیلی خیلی زیباست .من و چند ساکن تازه وارد به این ج٬فقط به منافع

شخصی خودمان فکر نمی کنیم.هزار دروغ ردیف نمی کنیم تا حرفمان را به کرسی

 بنشانیم.در روی همدیگر نمی خندیم و چاپلوسی هم نمی کنیم تا بعد راحت تر از آب

 خوردن پشت سر دوست چند دقیقه پیش مان ٬حرف بزنیم.اجازه نمی دهیم که لبخند

 بد رنگ تظاهر روی صورتمان جا خوش کند. نان و نمک دوستی خیلی برای مان

مهم است ٬ مهم تر از این که خودمان و دوستی مان را به باد فراموشی بسپاریم

 و هر چه دل مان خواست به یکدیگر تهمت بزنیم.

در دنیای من هیچ ادم بزدلی وجود ندارد که بخواهد از ترس روبرو شدن با دیگران با

در صحبت کند که دیواری که وجود ندارد بشنود.به نظر من خدا به انسان ها جرات داده که

 رو در روی هم صحبت کنند نه این که...چه چیز خوبی است شرافت نفس!چه چیز خوبی

است!من دلم می خواهد خودم و ساکنان شهرم تا همیشه دنیا در این مکان

مقدس زندگی کنیم ٬

تا همیشه دنیا!

یادم باشد حرفي نزنم كه به كسي بربخورد

نگاهي نكنم كه دل كسي بلرزد خطي ننويسم كه آزار دهد كسي را .

يادم باشد كه روز و روزگار خوش است و تنها دل ما دل نيست .